Een webfeed is een alternatieve, versimpelde weergave van online inhoud. Het is de meest gebruikte vorm van websyndicatie.

Een site plaatst zijn inhoud, vaak in een verkorte of beschrijvende versie, in een online bestand: de feed. Veel sites kiezen ervoor om alleen nieuwskoppen, met een korte beschrijving erbij, in hun feed te zetten. Met behulp van een feed-lezer kun je de feed vervolgens lezen. Door meerdere webfeeds, van verschillende aanbieders, te verzamelen, kun je bijvoorbeeld in één oogopslag al het nieuws én alle nieuwe weblog-berichten overzien. De feed-lezer werkt de feeds op periodieke basis bij, bij een nieuw item wordt de gebruiker meestal met een melding op de hoogte gebracht. Vaak hebben sites meerdere feed-kanalen, bijvoorbeeld één voor het algemene nieuws, en een feed voor sportnieuws. Verschillende sites bieden nog een verdere specificatie van de feed-inhoud, bijvoorbeeld met behulp van één of meer trefwoorden.

Er zijn twee open standaarden voor feeds: RSS en Atom. Deze XML-formaten bepalen de opbouw van het feed-bestand. Dit is voor de eindgebruiker van weinig belang, aangezien de feed-lezer het bestand leesbaar maakt en nagenoeg alle feed-lezers met beide formaten overweg kunnen.

Voordelen

• Voor de gebruiker bespaart het surf- en zoektijd: als er nieuwe inhoud is, krijg je automatisch een melding. Je hoeft dus niet meer websites af te gaan om te kijken of er iets nieuws op staat.
• De gebruiker krijgt snel een overzicht van informatie uit zijn interesse-gebied.
• De inhoud wordt in een simpele vorm aangeboden, met een link naar de volledige inhoud. Zo kan de gebruiker sites met een vaak complexe navigatiestructuur vermijden, en kan de gebruiker zijn eigen vormgeving bepalen (afhankelijk van de feed-lezer).
• Webfeeds hebben geen last van spamberichten. Niemand kan ongewenste berichten naar een feed-lezer sturen. De gebruiker bepaalt van wie hij/zij berichten ontvangt.

Feed-lezers

Aanbieders